Kristín Steinarsdóttir

6.9.04


Erum enn á Barnaspítalanum. Nína fór að hressast nú seinnipartinn, vonandi verður framhald á því þannig að við getum komið heim á morgun. Það er ekki skemmtilegt að vera inn á spítala, eilífur erill og bið. Nýi spítalinn er samt voða flottur og öll aðstaða gjörbreytt fyrir sjúklinga, aðstandendur og ekki síst starfsfólk. Það var reyndar ótrúlegt hvernig var hægt að halda úti þessari starfsemi á gömlu deildinni, vinnuaðstaða lækna og hjúkrunarfólks var svo bágborin og þrátt fyrir að í raun sé ætlast til að foreldrar séu með börnum sínum flestum stundum á spítalanum þá var engin aðstaða fyrir þá. En nú er öldin önnur. Við deilum stofu með annarri stúlku, en stofan er lítil. Sibbi leysti mig af um kaffileytið og er ég á leiðinni niðureftir núna. Hendi mér á beddann við hlið Nínu og reyni að ná mér í nokkurra tíma svefn. Nína er búin að standa sig vel þrátt fyrir margar stungur og ýmiss konar inngrip en vonandi nær hún sér núna hratt og örugglega.


Home